|
 |
|
 |
||||||||||
 |
||||||||||||
| Het Scheppingsverhaal Adam en Eva vervelen zich dood in het aards paradijs. Eva wordt zo geil als tienduizend konijnen en wendt zich naar Adam. Doch Adam roept hoofdpijn in om toch maar niet te moeten. Gefrustreerd maar kletsnat zet Eva een wandeling in om een alternatief voor koude Adam te zoeken. Plots ziet ze een kudde dinosaurussen. Het formaat van deze beesten trekt Eva wel aan en ze begint als een gek achter de dino's te lopen, in de hoop er eentje tussen haar benen te krijgen. De dino's zagen net als Adam geen plezier in een vluggerdje met Eva en lopen zo hard ze kunnen weg. De diepe ravijn hadden ze echter niet gezien en de dino's vallen allen dood. Eva's opwinding is verre van bevredigd en ze probeert het deze keer bij een groepje bavianen. Ook de bavianen lopen weg. Eva grijpt de traagste der bavianen bij de haren maar deze rukt zich los. Teleurgesteld en eenzaam blijft Eva achter met een bos bavianenhaar in de hand. De rivier verderop zou oplossing bieden. Eva grijpt een vis en als een bezetene ramt ze hem tussen haar benen. Na enkele ogenblikken werpt ze bevredigd de vis terug in het water. WAT HEBBEN WE NU GELEERD? 1. We weten nu hoe de dinosaurussen zijn uitgestorven. 2. We weten waarom bavianen geen haar op hun achterste hebben. 3. We zullen nooit te weten komen welke geur vissen hadden voordat Eva er was. |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
|||||||||||